Blue-Impulse.reismee.nl

Mons Klint per vouwfiets

Mons Klint per vouwfiets 2de pinksterdag, we ontbijten in het zonnetje en maken het plan om vandaag naar Mons Klint te rijden. Jawel lezers, wij gaan met de vouwfiets. Jan Vleut schreef er al over in zijn vaarwijzer. Na het ontbijt de vouwfietsen uit hun zakken gehesen en de rugzak ingepakt gaan we op pad, 20 kilometer berg op met gelukkig de wind in de rug. We stijgen totaal naar 110 meter vanaf zeeniveau en af en toe dalen we ook weer een stuk, het is dus zeg maar heuvelachtig. De weg ernaartoe is niet spectaculair maar je hebt zo af en toe wel mooie vergezichten over het eiland. En ik kan nu zeggen het is verder dan die 20 kilometer die Vleut zegt en die op de borden staat. Mijn gps geeft aan dat het 2 kilometer verder is. Aangekomen in het natuurgebied rond Mons Klint geven ze een aparte route aan voor fietsers en wandelaars en voor auto's. Wij kiezen dus de fiets route. Nu geloof ik direct dat die Denen een gezond en sportief volk zijn, maar dit is te mal. Een tocht van rond de 4 kilometer over bospad en zandweg met stijgingen en dalingen van wel 15%. Zelfs voor ervaren vier maal vier rijders met fors wat pk's onder de kap is dit een haast onmogelijke opgave. Eigenlijk is het niet vreemd dat sommige wandelaars met bergschoenen en goed klim materiaal ons meewarig aankijken als wij zwoegend met vouwfiets in de hand aan de zoveelste afgrond beginnen. Eind goed al goed de triomf is groots als we vanuit het woud plots in een zonovergoten omgeving staan met heel veel vriendelijke mensen die genieten van een goed glas en een boterham. Alle ontbering valt van ons af en we binden de vouwfietsen vast aan een daarvoor ingerichte parkeerplaats. We nemen de omgeving in ons op en besluiten ook maar een stop te maken in de uitspanning en bestellen een sandwich en bagel die rijk belegt zijn met lekkers. Een glas te drinken erbij en voor het komend half uur hoor je ons niet meer. Wel zien we een groep mountainbikers die afgepeigerd in het gras liggen. Her en der zien we van die rugzakken met een slang eruit, waar de anabolen nog uit sijpelen. Ook zij namen de fiets route. Na de lunch, die voortreffelijk was maken we wat verschillende uitstapjes naar uitkijk punten die de Denen voor ons gemaakt hebben. We beginnen aan een wandeling die start bij een trap omhoog. Je-weet-wel zo'n trap die na 20 treden in het niets verdwijnt en je denkt die kan ik hebben. Komen er na dat niets nog 40 van die stukken zodat je eenmaal boven vanzelf sterren en lichtflitsen ziet en alles mooi vindt. Wel geven ze ons een voorproefje van de prachtige vergezichten van Mons Klint. De tweede trip geeft aan dat het naar het strand 15 minuten wandelen is. Nou ja wandelen, je wordt via een ingenieus trappenstelsel van 110 meter hoog in dat kwartier naar zeeniveau gebracht. Ik heb ze niet geteld maar het zijn er veel, heel veel. De laatste 3 treden zijn van staal, dan weet je er komt wat anders. Eenmaal beneden en op het strand van kiezels zijn de uitzichten op de krijtrotsen indrukwekkend. Het is er druk maar eigenlijk vallen al die mensen in het niet bij die imposante rots formaties. We genieten van de omgeving en maken wat foto's. Pas dan dringt het tot je door dat je die trap weer op moet en dat zijn vele, zeer vele treden. Je hoopt eigenlijk dat je nog zo'n biker tegenkomt met een slang uit zijn rugzak. Maar ja die jongens passen wel op om met die speciale schoenen zo'n trap te beklimmen. Gelukkig hebben ze onderweg naar boven af en toe een rustplek met een bankje. Je zit dan wel te kijk voor al die jonge lui die huppelend omhoog klimmen. Eenmaal boven besluiten we de auto route terug te nemen, niet erg slim want al die auto's veroorzaken veel stofwolken. Nu ja het alternatief van die biker route was ook niet zo lekker. Eenmaal op het asfalt gaat het lekker, we dalen van 110 naar 0 en dat help veel trapwerk. Helaas zitten we dan pas halverwege en wordt het vanaf dat moment zwaar. Heuvel op en af en dat met een forse tegenwind brengt ons rond 17:00 uur weer terug bij de boot. We genieten na van een prachtige dag met een geweldig lekker groot ijs. Vijf bolletjes met daarop een dot softijs en slagroom en daar bovenop een negerzoen en aardbeienspul een lust voor het oog helemaal de prijs waard (50 DKR)daarbij opgeteld de entourage waarbinnen je het opeet met zon erbij soit,wat wil je nog meer? Ons avondeten hebben we maar voor gezien gehouden. Na een fijne douche ( even al dat zand wegspoelen), de boot omgedraaid te hebben (wind stond op de kuip, wat een hoop herrie veroorzaakte)en nog wat schrijven, zijn we weggezakt in een weldadige slaap. À propos dat had nog heel wat voeten in de aarde de boot omdraaien in een erg lange box met veel wind. Maar inmiddels zijn wij daar erg bedreven in geraakt.

Reacties

Reacties

Colleen

Wat een verhalen en foto's. Volgens mij genieten jullie met volle teugen! Ik wens jullie nog heel veel zon, zee en ijsco's met negerzoenen.

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!